Maja Aarnoudse

Maja Aarnoudse

"Ik heb gekozen om uit mijn comfortzone te treden"

Mijn naam is Maja Aarnoudse, ik ben 48 jaar en woon in Gorinchem. Ik doe vrijwilligerswerk bij twee cliënten, een dame (locatie binnenstad) met wie ik op maandagmiddag om de twee weken handwerk. Ik leer haar naaien op de naaimachine en haken. En een heer waar ik op dinsdagmiddag om de twee weken zijn tuintje netjes houd. Bij allebei breng ik gezelligheid, die ik zelf ook terug krijg onder het genot van een heerlijk kopje koffie.

In de schoolvakanties help ik bij de vakantiedagopvang. Ik verricht hand- en spandiensten en verzorg een lekkere lunch voor de kinderen. Ze helpen vaak mee en dit vind ik erg gezellig! Als ik tijd over heb, vind ik het ook erg leuk om met de kinderen te spelen.

Wat betekent vrijwilligerswerk voor jou?

Ik heb besloten om vrijwilligerswerk te gaan doen omdat ik nog geen werk had en pas naar Gorinchem was verhuisd. Maar de belangrijkste reden is dat ik graag een medemens wil helpen. Ik ben een persoon die graag voor anderen zorgt. En ik wilde ook wat "nuttigs" te doen hebben en niet hele dagen alleen thuis zitten. Ik heb gekozen om uit mijn comfortzone te treden. Ik voel me altijd heel betrokken bij mensen die het moeilijk hebben om mee te komen in de maatschappij en wil daar dan graag een hand uitsteken. Als je dan gaat zoeken naar vrijwilligerswerk, dan kom je vacatures van Syndion tegen. Zo ben ik gaan solliciteren bij Syndion en ik werk er met veel plezier. Ik heb heel leuke contacten met de cliënten. Met vragen kan ik altijd terecht bij de begeleiding, dat is voor mij ook heel belangrijk.

Wat is je waardevolste herinnering aan het vrijwilligerswerk bij Syndion?

Voor mij is het heel erg waardevol om te horen en te zien dat het gezicht van de cliënt waar je komt straalt! Ze laten je op hun manier weten dat ze het zo fijn vinden dat je komt. En voor je weggaat, proberen ze je altijd zo lang mogelijk binnen te houden! En ik vind de verhalen die ze me toevertrouwen heel bijzonder. Daar spreekt toch wel uit hoe belangrijk dat moment is dat ik bij ze ben, terwijl ik zelf daar wel eens anders over denk. Dan ga ik zo blij naar huis en kom ik de volgende keer weer met een grote glimlach en blijdschap naar ze toe.